Mikið var að beljan bar !Ágústa Ágústsdóttir

Jæja kæra fólk. Ætli það sé ekki kominn tími á smá tjáningu.... Nánar

Komin heim í heiðardalinn með þriðja grísinn !Ágústa Ágústsdóttir

Halló halló. Þá er maður sestur aftur við skrifin. Hér á heimilinu er fæddur lítill gaur, vel smíðaður á allan hátt. Ég er ennþá að spá í hvort hann verði rauðhærður eða ekki. Hann er svo dökkhærður ofan á höfðinu, en svo er eins og ljósrauð slikja sé á hliðunum. Kemur allavegana í ljós. Hann kom í heiminn 4. júlí kl. 8:42, vó tæpar 18 merkur og var 56 cm á lengd. Við komum heim á fimmtudaginn og honum líkar bara býsna vel við nýja heimilið sitt, er voða vær og góður (7,9,13). Jónsi segir að hann sé rólegur eins og pabbi sinn, en einhverja hluta vegna held ég að það geti verið svolítið umdeilanlegt .

Jónsi, Hjalti Þór, Jónína Freyja og Dagbjört Nótt eru búin að vera á Ásbyrgismótinu í allan dag. Jónína Freyja var að keppa í fyrsta skiptið og keppti í langstökki og 60 m. hlaupi. Það gekk víst bara mjög vel. Mig langaði voða til að vera þar en veðrið er ekki mjög æskilegt fyrir nýfætt barn. Búið að vera skúraveður í allan dag, þannig að ég og stubbur litli erum búin að vera ein heima í allan dag að njóta okkar bara.

Annars held ég þetta verði ekki mjög gott sumar hér hjá okkur þetta árið. Búið að vera bara hálf kalt og þegar sólin hefur skinið þá hefur bara verið hlýtt í algeru skjóli því þá hefur verið bullandi norðanátt. Maður verður bara að vona að ágústmánuður verði ákjósanlegur.

Annars hef ég ekkert merkilegt að segja akkúrat núna, fannst bara að ég yrði að skrifa eitthvað þar sem ég er búin að vera ansi ansi ansi löt við skrifin undanfarna mánuði.

Þangað til næst.

Ferfætlingar og fiðurfénaður ???Ágústa Ágústsdóttir

Ég sat um daginn í bílnum mínum, á leið heim úr vinnu og var að hlusta á útvarpið um leið og vegstikurnar þutu framhjá bílnum hver af annarri. Það voru fréttir að mig minnir, og verið var að taka viðtal við Gísla Martein “borgarstarfsmann”. Umræðuefnið og þá fréttin um leið, voru mál andanna við tjörnina og varginn sem herjar á hana og þá mest eggin og ungviðin hennar. Ágangur og fjölgun vargsins er orðin svo gríðarleg á og við tjörnina að það er farið stofna andarmenningunni þar í hættu, og þá útrýmingarhættu ef ekkert verður að gert. Gísli Marteinn talaði um að jafnvel þyrfti að grípa til þess, að ráða mann sérstaklega í það verk að fækka varginum til að bjarga andastofninum, því þetta stefndi í óefni.

Þetta er hið versta mál auðvitað og skelfilegt ef að öndin hyrfi af tjörninni vegna áhuga vargsins á eðalkjöti. En þessi munaðarvara er með náttúrulega brauðfyllingu og er borin fram “rare”. Þannig að í raun væri hægt að titla varginn sem veiðiþjóf. En við skulum láta það liggja á milli hluta í bili allavegana.

Það sem mér fannst broslegast við þetta allt saman, var að hlusta á Gísla Martein lýsa þessu ægilega neyðarástandi sem búið er að skapast við tjörnina, að nauðsynlegt sé að leysa þetta með því að fækka varginum verulega, svo að jafnvægi komist aftur á andarlífið þar. Með öðrum orðum, að drepa varginn.

Nú meina ég alls ekki að mér finnist það fyndið að öndin sé að hverfa af tjörninni, þvert á móti finnst mér það skelfilegt. Tjörnin í Reykjavík er mikil náttúruparadís í miðri borg, og fuglalífið þar setur mikinn svip á svæðið. Svo ég tali nú ekki um ánægjuna sem maður fær út úr því að fara með börnunum sínum að gefa “bra-bra” brauð. Og ég er í raun allveg sammála því að útrýma varginum af tjörninni, því mér finnst það ekki fögur sjón að sjá hann svífa þar í hundraða tali, skannandi svæðið eftir bráð. Jafnvel gerist hann svo kræfur að stela brauðinu nánast úr höndum barnanna. Og þó ég fari ekki oft í bæinn, að þá langar mig ekki að spyrja börnin mín “Eigum við að koma niður að tjörn og gefa mávunum”. Hljómar ekki allveg eins fallega í mínum eyrum.

Það sem mér finnst broslegt er sú staðreynd að ef hallar á lífríki borgarbúa, þá lýsa þeir því sem stór-umhverfisslysi, en ef við förum svo út á landsbyggðina, þá má enga ógnvalda drepa og þá sérstaklega ef það er á friðuðu svæði. Ég tek sem dæmi Hornstrandir. Þar standa menn frammi fyrir þeirri staðreynd að tófunni hefur fjölgað svo gríðarlega á svæðinu ( vegna friðunar ) að nokkrum fuglategundum stafar mikil ógn af henni. Ein til tvær fuglategundir eru komnar á hættumörk útrýmingar af svæðinu vegna ágangs hennar. Hún er meira að segja orðin svo aðlöguð, að sést hefur til hennar nánast “klifra” í klettasyllunum eftir æti. Sótt var um leyfi til að fækka tófunni þar vegna þeirra áhrifa sem ágangur hennar á fuglalífið hefur. Þeirri beiðni var hafnað. Þá leitar sú spurning á mig “Ef tófunni yxu vængir, og hún gæti flogið, mætti þá veiða hana ?” Þarna er í raun verið að vernda eina dýrategund á kostnað tveggja til þriggja annara. Hver eru eiginlega rökin eða réttara sagt gáfurnar í þessu ? Hver er munurinn á ferfættum vargi og fljúgandi vargi ?

Ég las grein í tímariti nú fyrir stuttu þar sem tekið var viðtal við hjón sem keyptu sér smá land 1992 í Bláskógabyggð til að stunda sitt áhugamál, sem er garð- og trjárækt. Þau segja að alltaf hafi verið mikið fuglalíf þar í kring, þar til nú. Skógarþrestir, hrossagaukar, spói og lóa eru nú öll horfin þaðan, og í staðinn séu menn farnir að sjá tófu og mink í auknum mæli vappa um landareignir sínar. Allur fuglasöngur horfinn. Tófa hafi meira að segja sést liggja makindalega upp á sumarbústaðapöllum hjá fólki.

Á Mývatni er gríðarlega öflugt fuglalíf. Hvað ætli tófan yrði lengi að ganga á stofnana ef hún fengi að ganga þar um óáreitt ár eftir ár? Það yrði óbætanlegur skaði.

Algengt er að tófa ( læða ) komi um 5-6 hvolpum á legg. Ef við segjum að 5 af þessum hvolpum lifi, fara nýjar 5 tófur úr greninu, finna sér nýtt greni og maka, og fjölga sér svo aftur næsta vor. Við skulum svo segja að þessir 5 hvolpar eignist hver um sig aðra 5 hvolpa sem allir komast á legg. Þá erum við komin með 25 hvolpa + foreldrana sem eru þá 10 stk. 25+10=35. Það þarf engan snilling til að sjá að fjölgunin getur verið gríðarleg ef hún fær algeran frið.

Gríðarlegur fjöldi ferðamanna kemur ár hvert til landsins nánast eingöngu í þeim tilgangi að skoða fugla. Ég hef ekki getað séð að ferðamenn séu að koma til landsins bara til að horfa á tófu, þó svo að hún sé gríðarlega fallegt dýr, því er ekki að neita. En ég held að menn sem stjórna nánast eingöngu á bakvið skrifborð geri sér litla sem enga grein fyrir skaðsemi og vægðarlausri grimmd tófunnar. Af hverju gera menn ekki meira af því að hlusta og læra af þeim sem þekkinguna og reynsluna hafa, í stað þess að einblína eingöngu í tölur og bækur. Menn sem hafa áþreifanlega reynslu af náttúrunni og lífríkinu í kringum sig í tugi ára, ættu að hafa meira vægi þegar kemur að ákvarðanatöku embættismanna um land sem þeir vita lítið sem ekkert um, nema það sem þeir hafa úr bókum. Mér finnst það lýsa hroka að hlusta ekki á ráðleggingar og reynslu þeirra sem vitrari eru. Þó bækur og fræðirit séu nauðsynleg og afburða góð, þá segja þau ekki alla söguna. Það þarf kannski ekki að útrýma tófunni, en ég vill frekar hafa fuglasöng og líf í kringum mig heldur en heiðina hér og landið yfirflæðandi af vængjalausum vörgum.

En þetta er bara ég. Kannski les ég bara ekki nógu mikið af fræðiefni, og hlusta of mikið á fólkið í kringum mig. Og kannski er ég bara óttalegur vitleysingur, sem þykist vita meira en ég veit.

En mikið rosalega held ég að höfuðborgarbúar yrðu fljótir að bregðast við ef nokkrar tófur myndu gera sig heimakomnar við tjörnina. En auðvitað yrðu þær ekki drepnar eins og fiðruðu kvikindin. Það yrði mikið lagt á sig til að ná að svæfa þær, svo yrði þeim keyrt út fyrir borgarmörkin, út á landsbyggðina, inn á eitthvert friðað svæði og sleppt þar, svo að litla greyið gæti ekki átt á hættu að verða skotið af óprúttnum veiðimanni eða bónda. Það yrði auðvitað sjónvarpað frá atburðinum, svo að hægt væri að sýna öllum dýravinum Íslands hversu góðhjörtuð við erum að bjarga svona yndislega fallegu og góðu dýri og frelsa það út í óspilltri náttúrunni.

Já, það er spurning hvort ekki sé hægt að fara kenna refinum að fljúga ?
Ég býð mig fram sem kennara, og við getum byrjað á Hornströndum.

Ágústa Ágústsdóttir

    Var að spá í að breyta talhólfinu mínu um daginn.
  Í stað þess að láta fólk ná sambandi við styrktarsíma atvinnulausra rithöfunda og draga 2000 kr. af símreikningi þess er hringir, var ég að spá í lesa inn ný skilaboð. 
    Þau yrðu svohljóðandi:  "Góðan dag. Þú hefur náð sambandi við styrktarsíma vitlausra stjórnmála.          Ýttu á einn til styrkja frambjóðendur flokka um föt, helst ónotuð.
    Ýttu á 2 til að svíkja meirihluta og mynda nýjan meirihluta.
    Ýttu á 3 ef þig langar til að gerast borgarstjóri.
    Ýttu á 4 ef þig langar til að kenna einhverjum öðrum um þín mistök.
    Ef þú velur ekkert af þessu þá skaltu vinsamlegast leggja á þvi þú hefur greinilega ekkert merkilegra en þetta að segja".

    Er þetta ekki yndislegur heimur?  Eiginlega finnst mér ekki hægt annað en að hlæja að þessum vitleysingum sem eru gersamlega búnir að draga borgarstjórnarpólitíkina ofan á lægsta plan sem til er.          Eiginlega finnst mér Bingi hafa komist frá þessu með höfuð hátt.  Hann sagði sig þó frá þessu öllu saman og hélt virðingu sinni í leiðinni. Annars fannst mér þessar umræður um fatakaup hans fyrir neðan allar hellur. 
Jú jú auðvitað má deila um upphæð fatakaupanna, en ekki dytti mér í hug að fara í framboð fyrir flokk og þyrfti svo sjálf að sjá um öll fatakaup sem fylgja því.  Ekki þurfa knattspyrnustjörnur að kaupa sína búninga sjálfir, og þeir eiga örugglega fleiri en eitt sett til skiptanna.
  
     Og svo er hann Villi litli "ég vill vera borgarstjóri" Vilhjálmsson.  Maðurinn sem barðist hart fyrir því að Þórólfur Árnason þáverandi borgarstjóri myndi segja af sér vegna olíufélaga-samráðsins á sínum tíma, og lét stór orð falla vegna þessa.  Og sagði meðal annars að ef hann myndi lenda í sömu sporum og Þórólfur, þá myndi hann pottþétt segja af sér.  Já Villi minn.  Þinn tími er kominn fyrir löngu síðan.  Og hvað gerir þú ?  Jú, fyrst byrjar þú á því að brjóta lög og gera hluti sem þú hefur ekki vald til að gera, í skjóli stöðu þinnar.  Svo þegar það kemst upp, þá neitar þú öllu saman og allir sauðirnir þínir jarma í kór með þér. En þegar það tekst ekki heldur þá bregður þú fyrir þér minnisleysi (æðisleg aðferð hjá þér við að benda fólki á að þú ert kominn á aldur, og elliglöpin farin að færast yfir þig).  En því miður þá færði þetta þér ekki traust fólks aftur.  En var þetta nóg til að sannfæra þig um að borgarstjórastóllinn væri ekki lengur í boði.  Ónei, ekki aldeilis.  Í einhverri hefniaðgerð ( tapsárir ) lokkar þú og fjárhópurinn þinn, einn mann út úr meirihluta (meirihluta sem rasskellti ykkur á sínum tíma), lofar honum borgarstjórastólnum í smá stund.......  nei við skulum umorða þetta. Þú lofar honum að halda stólnum volgum þar til þú ákveður að sitjast í hann sjálfur, þrátt fyrir ítrekuð brot á trausti kjósenda sem kusu þig á sínum tíma.  Svo lýsir þú því yfir að þú hafir axlað ábyrgð á þínum brotum.  Þetta er bara einn stór brandari, sem er þó eiginlega ekki hægt að hlæja að.  Þú virðist ekki einu sinni skammast þín.  Þú ættir í raun að taka hatt þinn og staf og rölta upp á elliheimili og sækja um pláss.  Þú ert jafnsakhæfur og Árni Jonsen á sínum tíma, að mínu mati.

    En þetta er bara mitt álit, og ætti á engan hátt að endurspegla mat þjóðarinnar, þó svo að mér sýnist þjóðin vera búin að fá nóg af þér, herra hrokagikkur.
    En það er svo sem ágætt að sjálfstæðismenn fái smá spark í afturendann á sér, eins og þeir hafa spilað sig fullkomna í gegnum árin, á kostnað framsóknarflokksins, sem að samkvæmt þeirra áliti á sök á flestu því sem hefur farið úrskeiðis í gegnum árin, en sjálfstæðisflokkurinn er náttúrulega svo gífurlega heilagur flokkur að það má varla anda á hann.

    Viðurkennið það bara.  Þið kunnið ekki að tapa.  Það er nefnilega mikil kúnst sem þið eigið seint eftir að læra, því að auðvitað er ekkert ykkar sök.

Smá laxering á dömuna !Ágústa Ágústsdóttir

 Gleðilegt ár allir saman og takk fyrir allt gleðilegt og gott, allt annað má bara eiga sig !

Ég ákvað að drullast til að skrifa eitthvað eftir nokkrar kvartanir um einhverja ritstíflu sem hefur víst verið að hrjá mig undanfarið. Best að fara laxera !

Nú er það víst orðið opinbert, þannig að ég get hér með gert það ennþá opinberara.  Hér á bæ er von á öðru afkvæmi, ( nei, við erum ekki að fá okkur annan hund ).  Jú þið giskuðuð rétt ( flest alla vegana ), mín á von á barni.  Er víst skráð
26. júní, þannig að við erum aðeins að breyta út af vananum í þetta skiptið, svona í lokinn.  Ekkert jólabarn núna ( ágætt að skipta mökunartímabilinu út öðru hvoru ).  Og svona fyrir hina allra forvitnustu, "Já Jónsi á barnið". 
    Annars er nú gaman að segja frá því að systir Jónsa, hún Ragnheiður á von á sér líka.  það kom reyndar öllum á óvart því allir voru nánast búnir að afskrifa fleiri börn þar á bæ. Gott að vita að Jónsi sé ekki sá eini að  þeim systkynum sem  er  í fjölgunarstuði.

En svo við förum yfir í annað.  Snjór !  Mikið rosalega rosalega  rosalega öfunda ég Grindvíkinga  af öllum snjónum sem þeir eiga núna.  Væri sko allveg til í að  vera þar núna, bara æðislegt.  Hér er að vísu snjór ( mikið var ) en bara smá teppi yfir öllu, ekkert merkilegt.  Annars er búið að vera rosalega falleg vetrarveður hér undanfarna daga með u.þ.b.  6-9 stiga frosti og hægum vindi.  Gerist varla betra, vantar bara meiri snjó.

Svo vorum við að skrá okkur í verkefni      (námskeið) á vegum Impru á Nýsköpunarmiðstöð Íslands og Framleiðnisjóðs Landbúnaðarins.  Þáttakendur eru aðstoðaðir við að þróa hugmyndir sínar um eigin atvinnurekstur yfir á framkvæmdastig.  Þetta er hálfgert nám því heilmikið er kennt þarna, og maður þarf að vinna vel í sínu verkefni og enda svo á að fullkynna það á glærum í lok námskeiðs.  Þetta verður bara spennandi, og gaman að sjá hvað maður fær út úr þessu.  Kemur í ljós allavegana.

Jæja þetta er orðið ágætt af laxeringu í bili, vona að þetta seðji einhvern.  Þangað til næst held ég í mér!

Enginn snjór hér um jólin ! Óneeiiiiiii !Ágústa Ágústsdóttir

Jæja það er nú best að fara reyna að skrifa eitthvað, hversu gáfulegt sem það nú verður. Líklega hefur ýmislegt á daga okkar drifið síðan síðast, en spurning hvort ég muni það allt. Best að gera heiðarlega tilraun.

Í gær drifum við okkur inn á Akureyri. Einar Óli var að koma með flugi og ákváðum við þá að nota þennan dag í verslunarleiðangur. Að vísu var búið að kaupa allar jólagjafir nema eina, en það var jólagjöfin frá mér til Jónsa, og var ég nú svolitla stund að gera upp hug minn. En það tókst að lokum eftir þónokkrar vangaveltur. Svo var bara Bónusferð eftir. Við ákváðum að vera komin kl. 12 þegar að opnaði til að lenda ekki í mestu kösinni. En viti menn, við komumst að því að það eru ótrúlega margir sem hugsa eins og við. Við vorum komin korter yfir tólf í búðina, og það var strax orðin hálfgerð geðveiki. Ég hugsaði nú bara með mér "Guð minn álmáttugur, hvernig verður það seinnipartinn?" Og þegar seinniparturinn kom, þá þakkaði ég mínum sæla fyrir að vera ekki á leiðinni inní neina búð, jesús minn,biluð traffík vægt til orða tekið. Ég held að íslendingar séu hálf sjúkir þegar kemur að því að kaupa eitthvað og versla, sérstaklega fyrir hátíðarnar. Þetta er ekki allveg í lagi. En þetta hafðist að lokum og við komumst heil heim.

Svo kom nú Jónsi slasaður heim úr vinnu síðasta fimmtudag. Ég held það sé hægt orðið að kalla hann atvinnu-hrakfallabálk. Hann flaug svona líka á hausinn í fljúgandi hálku að hann var heppinn að brjóta sig ekki. En þess í stað tognaði hann svona illa á öxl og handlegg, og var því lítið nothæfur í vinnunni eftir það.
Ég sagði nú við hann að ég væri nú búin að sjá í gegnum þetta hjá honum. Ég hafði nefnilega nefnt það við hann áður en hann fór í vinnu, að mér þætti það ósköp gott ef hann gæti hjálpað mér að þrífa aðeins hérna inni við fyrir jólin. Og auðvitað var þetta fullkomin afsökun fyrir hann til að sleppa við það leiðindaverk. Hann mótmælti nú af stakri prýði og sagði að þetta væri alls ekki eins og það liti út. Það hefði nefnilega verið öfugt. Hann hefði nefnilega gert þetta til þess að sleppa fyrr heim úr vinnunni, svo hann gæti hjálpað mér. Hhmmm, ég veit ekki allveg hvað skal segja. En allavegana er hann búinn að vera asskoti duglegur hér heima fyrir þannig að það hlýtur eitthvað að vera til í þessu hjá honum.

Svo dró nú til tíðinda í gærkveldi á meðan við vorum ennþá á Akureyrinni. Rúnar í Hóli hringdi í okkur og lét okkur vita að það hefði verið keyrt á hross hjá okkur. Okkur var auðvitað brugðið, en að vísu sagði Rúnar að ekkert sæist á neinu hrossanna, við fyrstu athugun, þau hlypu öll óhölt. Þannig að okkur varð nú aðeins rórra. Við drifum okkur nú samt beinustu leið heim til að skoða þetta. Rúnar hafði náð að koma þeim aftur heim, en við sáum svo þegar við komum að þeir hefðu náð að rústa gerðinu á einum stað, með einhverjum látum og bara labbað sér yfir það. Það var víst einhver maður frá Þórshöfn sem keyrði fram á þau, og utan í eitt hrossið, en einhverja hluta vegna hefur hann með undraverðum hætti náð að smeygja bílnum á milli þeirra, og þannig náð að komast hjá stórslysi. En hann var viss um að eitt hrossið hafði farið utan í bílinn því annar hliðarspegillinn var brotinn. En hann var ennþá í svo miklu sjokki karlanginn þegar Jónsi talaði við hann í gær, að hann var ekki búinn að athuga hversu mikið bíllinn var skemmdur. Hann ætlaði að athuga það betur í dag, í björtu.
En svona er þetta nú allt saman. Eilíft fjör í sveitinni.

Jæja, ég ætla að fara drífa stelpurnar upp úr baðinu og græja þær í föt, því við erum að fara í skötu og saltfisk hjá múttu eftir smástund. Þaðan förum við svo í jólakortaleiðangur um sveitina.

Ég segi bara gleðileg jól og vona ég að allir hafi það sem bestast yfir hátíðirnar.

Krónunni kastað !Ágústa Ágústsdóttir

    Ég fékk um daginn auglýsingabækling með póstinum sem er svo sem ekki í frásögur færandi, nema fyrir það að þessi bæklingur er frá Krónunni, þeirri sjálfsagt ágætu búð. Þetta er ekki í fyrsta skiptið sem ég og allir íbúar sveitarinnar og nærsveitungar fá þennan blessaða snepil, heldur kemur hann reglulega í okkar hendur. Ég skil ekki allveg hvað rekstraraðilar búðarinnar eru að pæla yfir höfuð. Jú jú auðvitað er nauðsynlegt að auglýsa sjoppuna og hin ýmsu tilboð sem eru í gangi í það og það skipti. Ég veit ekki allveg hvað ykkur finnst en mér finnst nú eiginlega nauðsynlegt að hafa búðina örlítið nær mér en á Reyðarfirði, í Vestmanneyjum eða á höfuðborgarsvæðinu til þess að ég sjái ástæðu til að nýta þessi tilboð eða bara búðina yfir höfuð. Mér finnst þetta bara hreint út sagt hrikalega vitlaust. Maður fer að hugsa hvað svona magn af auglýsingablöðum kosti.

    Ég meina ekki myndi mér detta í hug að segja t.d. "Heyrðu gvuuð, Jónsi, sérðu. Það er svo svakalega gott tilboð á söltuðu kjötfarsi frá Kjarnafæði í Krónunni núna, og allveg séstakt tilboð á Neutral þvottaefni sem gildir bara út vikuna. Við verðum nú bara hreinlega að skella okkur á Reyðarfjörð og næla okkur í þetta, og sjáðu hérna er líka verið að auglýsa always dömubindin á algjört slikk, bara hreinasta rán. Þetta er mikið ódýrara heldur en á Húsavík. Komdu við skulum skella okkur !"

    Uuuhh, nei, veistu ég held ekki bara !

    Hvers konar hálfvitar eruð þið eiginlega? Haldið þið virkilega að einhverjir gleypi við þessum fáránlegheitum. Þetta kalla ég nú að spara aurinn en henda krónunni ! Ég allavegana skil ekki svona markaðsetningu. Þið fræðingar á bak við þetta ættuð kannski að prófa að senda bæklinga líka til Grænlands, ég er viss um að fólk myndi flykkjast til Íslands bara til að fara í Krónuna og versla saltað folaldakjöt á sérstökum kjörum ! ( þó ég sé viss um að þar úti myndi fólk finna góð not fyrir þennan skeinipappír !)

    Í guðanna bænum hættið að senda mér þessa bæklinga, ég er ekki á leiðinni í Krónuna, og enginn sem ég þekki hér !!!

Vesturfarinn snúinn heim !!Ágústa Ágústsdóttir

Þá er maður kominn aftur í Heiðarbýlið. Ferðin gekk vel og keyrslan fyrir vestan líka, en mikið djö..... var ég þreytt þegar ég kom heim í gærkveldi. Var komin á milli tíu og hálf ellefu. Ég titraði öll að innan, ég var svo orku-undin. Ég var 5 og hálfan tíma að keyra aðra leiðina, með nánast engu stoppi. Ég tók þetta gróflega saman í km. Það eru ca. 425 km. Frá Húsavík á Króksfjarðarnes, en frá Húsavík og hingað heim eru ca. 47 km. Ég keyrði 113 km. á föstudaginn og 114 km. á laugardaginn á kollunni. Ég giska á að ég hafi verið búin að keyra ca. 70 km áður en ég hætti í seinna kaffinu á sunnudaginn, og lagði af stað heim. Þannig að samtals eru þetta ca. 1241 km. Það myndi ég bara kalla allveg ágætt. En þetta var samt þrælgaman, þetta er fínn félagsskapur og mórallinn er góður. Svo er fínasta ráðskona þarna sem býr til allveg þennan fínasta heimilismat. Á laugardagskvöldið var boðið upp á bjór og snarl með því, og var það bara mjög gaman. Sátum frameftir að spjalla og hlæja.

Annars langaði mig svolítið til að tala um okkar blessuðu nágranna, þá Norðmenn. Ég að vísu náði ekki að fylgjast með öllu sem viðkom þessu máli, þannig að ég veit ekki um öll atriði, þannig að þið verðið bara að leiðrétta mig ef ég er að fara í algera vegleysu. Ég bara skil ekki allveg, og þá bara alls ekki, hvernig það á að vera okkur Íslendingum að kenna að vatnið í Osló sé orðið fullt af einhverjum snýkjudýrum, vegna mengunar í vatnslögnum borgarinnar. Að það sé okkar vandamál, því að við höfum ekki gengið inn í og samþykkt einhverja samninga sem við teljum okkur ekki þurfa, því við séum með svo gott vatn, að þá geti Norðmenn það ekki heldur. Ég geri mér grein fyrir því að málið er líklega miklu flóknara en ég get gert mér grein fyrir, en halló. Hvernig er það okkur að kenna að vatnslagnirnar sem þarna eru, séu margar hverjar orðnar yfir 200 ára gamlar og liggja í sömu skurðum og skolplagnirnar þeirra. Það gæti kannski verið að einhver dansk/íslenskur óðalsbónda-verktaki, sem var gerður útlægur frá Danmörku fyrir ostastuld, hafi árið 1803 gert samning við Noregskonung um aðalvatnslagnir Oslóarborgar, og heitið konungi eilífðarendingu, og lagt alla íslensku þjóðina að veði. Og þar af leiðandi sé nú komið að skuldadögum þar sem upp hefur komist um ósannsögli verktakans.     ( Helvítis melurinn ! )

Ég hélt nú barasta að það væru Norðmenn sem bæru ábyrgð á sínum eigin vatns- og skolplögnum, allveg eins og íslenska þjóðin ber ábyrgð á sínum. En ég er kannski bara svona hrikalega einföld og fattlaus !

Þetta minnti mig svo á gamalt atvik sem átti sér stað um borð Akraborginni sem þá gekk á milli Rvk. og Akraness, þegar ég var ca. 15 ára. Ég var á leið upp á Skaga að heimsækja vinkonu mína, sem þar bjó. Um borð hitti ég norsk hjón, sem voru svona á bilinu 50-60 ára. Þau fóru að spjalla við mig, eða réttara sagt, konan fór að spjalla við mig, á meðan maðurinn hennar sat með fýlusvip allan tímann. Þetta var hin geðugasta kona, almennileg í alla staði og spjallaði mikið við mig, sem mér fannst náttúrulega ofsalega gaman, því það var ekki á hverjum degi sem ég fékk að tala við útlenska ferðamenn. Þau voru s.s. á ferðalagi um landið og allt bara í þessu fínasta. Nema svo þegar við vorum búnar að spjalla dágóða stund, þá leit maðurinn hennar á mig og sagði þessa frábæru setningu sem ég hef bara aldrei getað gleymt, en hann sagði bara nánast upp úr þurru “The icelandic people stole Leif Eiríksson” ( “Íslenska þjóðin stal Leifi Eiríkssyni” ). Og meira sagði hann ekki. En hann var greinilega mjög óánægður með okkur íslendingana fyrir þann stórglæp að hafa stolið Leifi Eiríkssyni af Norðmönnum. Og þessi maður var að ferðast um Ísland, ógeðslega pisst off út í íbúa landsins, sem greinilega samanstanda af stórþjófum og svikahröppum. Það er spurning hvort þessi maður eða afkomendur hans séu í ríkisstjórn Noregs þessa stundina, ógeðslega fúlir út í okkur stórglæpamennina sem eigum greinilega meiripartinn sök á flestu því sem fer úrskeiðis í þessu annars góða landi,   Noregi !

Ég segi bara Heija Norge, og (hland)skál !!!

Svona einhvern veginn út og suður ( eða kannski vestur )Ágústa Ágústsdóttir

    Já nú er maður búinn að skipta um söðul, og spurning hvort þessi sé eitthvað mýkri en sá gamli. 

     Í dag vorum við Hjalti Þór rosa dugleg.  Við fórum ferð á traktor með sturtuvagninn aftan í og fylltum hann af grjóti við klettana ofan við ósinn.  Fórum svo með fargið hingað heim og hentum því ofan í risastóra holu.  Þessi hola er nú reyndar viðbót við brunninn okkar hér á bakvið, þar sem hann reyndist vera aðeins of afkastalítill fyrir hið mikla vatnsbruðl hér á bæ.  Þannig að það var búin til risagryfja í viðbót, og þetta grjót fór s.s. ofan í hana.  En hún er bara svo stór að hlassið var eins og krækiber í helvíti þegar búið var að henda því ofan í með tilþrifum.  Þannig að minni sýnist nú að það þurfi að fara í það minnsta aðra ferð eftir hnullungum.  Stelpurnar fengu svo að koma með til baka í Grásíðu til að skila drossíunni og vagninum, það fannst þeim þvílílt spennandi, þær voru búnar að bíða spenntar í allan dag.  Þær fengu nefnilega ekki að koma með að ná í grjótið því það er alltaf hætta á grjóthruni þar sem við týndum það upp.  En þetta var fínasta heilsurækt, að handtýna hvern einasta stein, stóran sem smáan upp á vagn.  Enda fengum við Hjalti vöfflur og rjóma í verðlaun hjá múttu þegar við lukum verkinu.  Ekki slæmt það. 

     Á morgunn fá stelpurnar svo verðlaunaferð inn í Ásbyrgi að sjá tjörnina og svoleiðis.  En þær eru komnar með svona umbununarkerfi, þar sem þær fá límmiða fyrir ákveðin verk sem þær gera yfir daginn.  Svo setjumst við niður á kvöldin þegar þær eru komnar upp í rúm og förum yfir daginn, og hvað þær hafi náð að gera margt af því sem er á listanum.  En þær eru s.s. komnar með 20 límmiða og fá þar af leiðandi einhver verðlaun fyrir.  Þær voru þrusuánægðar að fá að fara í Ásbyrgi.

Svo er mín nú á leiðinni vestur aftur á fimmtudaginn og verð fram á sunnudag.  Fer á Króksfjarðarnes að keyra eina splunkunýja Búkollu.  Ég hringdi í verktakann sem ég vann hjá í ágúst fyrir vestan, og það hittir það vel á að það er vinnuhelgi hjá þeim næst og honum vantar mannskap.  Þannig að ég ætla að drífa mig og ná mér í smá auka aura, og halda mér í æfingu í leiðinni.  Þetta er að vísu helvíti löng keyrsla héðan og alla leið þangað, en þetta er nokkuð vel borgað og ég er á tímakaupi á meðan ég ferðast á milli, þannig að það borgar sig þannig.  Veit ég verð ógeðslega þreytt, en þetta er þess virði.

    Ætla ekki að hafa þetta lengra að sinni, því ég ætla að fara setja einhverjar myndir inn, gamlar að vísu, því ég er svo hrikalega ódugleg að framkalla filmur og skanna þær inn á tölvuna.  Verð eiginlega að fara ná mér í eina digital.  Þangað til næst elskurnar mínar, bless í bili